دوباره

مدت ها بود به سراغ وبلاگم نمی اومدم . خسته شده بودم . هر جای این بلاگ را که می دیدم برام چیزی جزء ناراحتی نداشت .همش فشار، خودمم هم نمی دونم چرا ، اما دیدن گذشته برام بیشتر ناراحت کننده است تا چیزهای دیگر . الان بعد از مدت ها (تقریبا سه ماه و خورده ای) یه سری به بلاگ زد . گفتم گور بابای هر چی خاطره و ناراحتی بده . بعدش هم مثل قبلنا رفتم یکم بلاگ گردی خوب . ماله یلدا و مهدی خیلی پر شده بود . کلی چیز های جدید نوشته بودند . وبلاگ امیر رو هم خیلی دوست دارم در نوع خودش خیلی آوانگارده . قبلنا کلی انگیزه داشتم یا شایدم گرم بودم . همش می اومدم تو این بلاگ ، یه چیز هایی می گذاشتم و می رفتم . اما از اوایل مهر کم کم سرم شلوغ شد . مشغول یه سری مسائل و کارهای بی خود شدم . یک سری در گیری بی فایده . همشون یه سود داشتند اون هم دور شدن از خودم بود .اما الان همه چیز گذشته ، قبلنا را می بینم ، اما دیگه برام تفاوتی نمی کنه . الان با خودم رو راسترهستم رو راستی که بهم احساس خوشحالی میده . واقعا می تونم احساس کنم که خوشحالم ، خوشحالم که می تونم وقتی دلم گرفت بیام سراغ این بلاگو یه چیزی بنویسم بگذارم توش و برم پی کارم .

چند روز پیش هم یه خبر ناراحت کننده از سوسن شنیدم ، اون هم مرگ اریک رومر بود . دیگه چیزی نمی تونم بگم . فعلا